Todd Solondz'in 1998 yapımı 'Happiness', geleneksel komedi-dram tanımlarını zorlayan, karanlık ve düşündürücü bir film. Film, New Jersey'de yaşayan, birbirleriyle dolaylı yollardan bağlantılı bir grup karakterin hayatına odaklanıyor. Bu karakterler arasında, yalnız bir ev hanımı, pedofili eğilimleriyle mücadele eden bir psikiyatrist, hayal kırıklığına uğramış bir şair ve daha pek çok farklı insan yer alıyor. Her biri, sevgi, bağlantı ve 'mutluluk' arayışında, toplumun genelde görmezden geldiği veya kınadığı arzular ve çaresizliklerle yüzleşiyor.

Oyunculuk performansları, filmin rahatsız edici gücünün temelini oluşturuyor. Özellikle Dylan Baker'ın canlandırdığı Dr. Bill Maplewood karakteri, izleyiciyi derinden sarsan bir karmaşıklığa sahip. Jane Adams, Lara Flynn Boyle ve Philip Seymour Hoffman gibi oyuncular da karakterlerinin içsel çatışmalarını ve yalnızlıklarını unutulmaz bir şekilde yansıtıyor. Solondz'in yönetmenliği, bu rahatsız edici konuları işlerken yargılayıcı olmayan, neredeyse belgeselvari bir tarz benimsiyor, izleyiciyi karakterlerin psikolojik derinliklerine çekiyor.

'Happiness', izleyiciyi rahat bölgesinden çıkararak, ahlak, arzu ve insan doğasının karanlık tarafları üzerine düşünmeye zorluyor. Geleneksel bir 'mutluluk' anlayışını sorgulatan film, samimiyet ve bağlantı arayışının bazen ne kadar acımasız ve karmaşık olabileceğini gösteriyor. Cesur anlatımı, keskin diyalogları ve unutulmaz performanslarıyla, 90'ların en sarsıcı ve tartışmalı filmlerinden biri olmayı sürdürüyor. İnsan psikolojisinin girift labirentlerine ilgi duyanlar için vazgeçilmez bir yapım.